Şair Yolu
Her Şairin Gideceği Yol Şair Yolu…

Ortadan İkiye Bölünmüş Bir Yalnızlıktı Benimkisi

Aralık 1st 2010 Türk Şairler

Ortadan ikiye bölünmüş bir yalnızlıktı benimkisi.
Küflenmiş kadınlar tarafından –annem dahil-
Bir parçası yaşamıma bir parçası ölümüme ithaf edilmiş…
Çırılçıplak bir cümlenin koynunda anlam bozukluğu
Yaratan kelimeler gibi dışlanmış sohbet ederken
Babam sohbetin en tatlı yerinde delici bir aletle atlardı kalbime
Kalbim bölünürdü ikiye içinden sen düşerdin.
Babamın boynuna sarılıp dokuzuncu kattan aşağı atlardım.
Beşinci katta el sallardı Nazım Hikmet
Üçüncü kata geldiğimde kanlar içinde bulurdum Özge Dirik’i
Küfür ederdim gelmişime geçmişime
Nasılsa düşerken beni kimse yakalayamaz diye.
Tanrıya ‘reddedemeyeceği bir teklif’ yaparken
Kafasına düşerdim Don Vito’nun
Montana babama kızardı.
Babam ağlardı kefenim kanardı bembeyaz.
Doğrulup kurşunların gölgesinde seni sorardım hepsine
‘Pardon bakar mısınız? Bu kadını buralarda ölürken gördünüz mü?’ diye…
Renklerden umudunu kesmiş kör bir adam gibi Beatles dinleyip
Maviyi düşünürken; neler yapıyor nasıl görünüyor.
Papatyalar kırlarda nasıl geçimini sağlıyor diye…
Bir cellat kafasını ayırırken vücudundan kirletilmiş bir bedenin
Tanrının tatilde okuduğu kitap devriliyor kütüphaneden
Çürümüş hatıraların üzerine…

Batuhan Dedde.


Yorum alanı kapalıdır.



Toplist25

Sabah ezanıydı…
Aklımın bütün kuşları buz kesmiş kanatları sancılı bir sessizliğe kapanmıştı.
Uçsuz bucaksız uçurumlar sarmıştı DERİNliğimi hangisinden atlasam yüzün tutuyordu beni.
Keder de yüzünü çok sevmiş olmalıydı…

Önceki Yazılar

Dökülseydi sırlarım sen de göremeyecektin
Ben ki kendimi yine sırlardım
Sen kendine yeni aynalar bakmasaydın
Buldun mu yüzüne en uygun olanını?

Sonraki Yazılar











Reklam
*****************************************
Facebook Sayfamız

porno-porno-porno-porno-porno-porno-porno-porno