Hayal İle Gerçeğin Ne Farkı Var Ki
Parkın en sakin köşesinde
Yıkılmış ve acılar içinde
Nereden aklıma esmişse
Seni düşündüm bugün
Şimdi bir asır kadar uzağım
Bazı zamanlar can kattığın hatıralardan
Oysa sen hep oralarda yaşıyorsun
Aşkımızın doğduğu semtte
Belki her akşam üzeri
Pembe perdelerini günün son ışığına asıp
“O yol”un başladığı yere dalıyorsun
Sanki birazdan gelecekmiş gibi
Seni hayal edip ıssız bir park köşesinde
Senden uzak olmak öylesine zor ki
Bir gün gelip her ikisi de kaybolacaksa
Hayal ile gerçeğin ne farkı var ki
“Hayal İle Gerçeğin Ne Farkı Var Ki”