Şair Yolu
Her Şairin Gideceği Yol Şair Yolu…

Can Yücel’den Yerinde Sözler

Temmuz 25th 2010 Türk Şairler

 

Bilmelisin ki…
Duvarda asılı diplomalar insani insan yapmaya yetmez.

Bilmelisin ki…
Aşk kelimesi ne kadar çok kullanılırsa, anlam yükü o kadar azalır.

Bilmelisin ki…
Karşındakini kırmamak ve inançlarını savunmak arasında çizginin nereden geçtiğini bulmak zor.

Bilmelisin ki…
Gerçek arkadaşlar arasına mesafe girmez. Gerçek aşkların da!

Bilmelisin ki…
Tecrübenin kaç yaşgünü partisi yaşadığınızla ilgisi yok, ne tür deneyimler yaşadığınızla var.

Bilmelisin ki…
Aile hep insanın yanında olmuyor. Akrabanız olmayan insanlardan ilgi, sevgi ve güven öğrenebiliyorsunuz.
Aile her zaman biyolojik değil.

Bilmelisin ki…
Ne kadar yakın olursa olsunlar en iyi arkadaşlar da ara sıra üzebilir. Onları affetmek gerekir.

Bilmelisin ki…
Bazen başkalarını affetmek yetmiyor. Bazen insanın kendisini affedebilmesi gerekiyor.

Bilmelisin ki…
Yüreğiniz ne kadar kan ağlarsa ağlasın dünya sizin için dönmesini durdurmuyor.

Bilmelisin ki…
Şartlar ve olaylar, kim olduğumuzu etkilemiş olabilir. Ama ne olduğumuzdan kendimiz sorumluyuz

Bilmelisin ki…
İki kişi münakaşa ediyorsa, bu birbirlerini sevmedikleri anlamına gelmez. Etmemeleri de sevdikleri anlamına gelmez.

Bilmelisin ki…
Her problem kendi içinde bir firsat saklar. Ve problem, fırsatın yanında cüce kalır.

Bilmelisin ki…
Sevgiyi çabuk kaybediyorsun, pişmanlığın uzun yıllar sürüyor

 

Can Yücel


Yorum alanı kapalıdır.



Toplist25

Kayıplarım mısın yoksa kazançlarım mı?
Ne bu işin hesabı tutulur
Ne de Kârı -Zararı
Var mıdır insana aşkın yararı
Olsa da her seferinde bağlanmak zararı
 
İnsan verir mi yanacağını bilerek böyle bir kararı
Pervane gibi bir hayat  değilse  seçtiği.
Gözün açıkta gidersin aşkın ateşi muhabbetine
Sarılırsın boğazına seni boğan sarmaşığa
 
Ağlarsın boğulduğunda gözyaşlarına
Aşkın sırrıdır belki
Benden önce senin vardığın
Belki de varırken yanıldığın
Neyin doğru neyin yanlış [...]

Önceki Yazılar

Ruhumu eritip de kalıpta dondurmuşlar;
Onu İstanbul diye toprağa kondurmuşlar.   
İçimde tüten birşey; hava, renk, eda, iklim;
O benim, zaman, mekan aşıp geçmiş sevgilim.

  

 
Çiçeği altın yaldız, suyu telli pulludur;
Ay ve güneş ezelden iki İstanbulludur.
Denizle toprak, yalnız onda ermiş visale,
Ve kavuşmuş rüyalar, onda, onda misale.

 

İstanbul benim canim;
Vatanim da vatanim…
İstanbul,
İstanbul… 

Tarihin gözleri var, surlarda delik;
Servi, endamlı servi, ahirete perdelik…
Bulutta saha [...]

Sonraki Yazılar











Reklam
*****************************************
Facebook Sayfamız

porno-porno-porno-porno-porno-porno-porno-porno