Şair Yolu
Her Şairin Gideceği Yol Şair Yolu…

Yalnız Aşkıma Şiirler

Temmuz 13th 2010 Hikaye

Ali 18 yaşında yakışıklı,kültürlü bir gençti.Okumayı çok seven haftada en az bir kitap bitirmezse rahat etmeyen birisiydi.
en sevdiği mekanlar kahvehaneler yada cafeler değildi.Tam tersine oralardan iğrenirdi.O kütüphane hastasıydı ;seviyordu kitapları, kitaplardaki dünyaları.
yine günlerden birgün sanırım salıydı Ali kendisine kütüphane için boş bir vakit yaratmıştı.Heyacanla kütüphaneye gidiyordu
Kütüphanedeki görevliler onu hep gördükleri için tanıyorlardı artık.Görevli kız onu görünce gülümsedi Ali de ona
_meraba. dedi
_merhaba.dedi kız

Ali ogün herhangi bir kitabı okumak için plan yapmamıştı
Kitapların o cazibesi onu çok etkiliyordu ama ne okusaydı acaba bir aşk hikayesi yada fantastik birşeyler mi? Derken koridorlarda dolaştı durdu
ama bir türlü istediği bir kitap bulamadı
onu karıştırdı bunu karıştırdı
resimlerine baktı,kitapların kapaklarına baktı
sıkıldı sıkıldı ama içinde bir şey iyi birşeyler bulacağını söylüyordu
ve devam etti derken bir kitap dikkatini çoktan çekmişti
Kapak rengi yeşil olduğu halde yılların etkisiyle siyaha dönmüş bir kitaptı bu
aldı baktı içine ;kapakta “Yalnız Aşkıma Şiirler” yazıyordu
sayfalarını tek tek okumaya başladı şiirleri ard arda bitirdi
ama yine de sıkılmaktan kendini alamadı
derken sayfalarda atlayarak daha çekici şiirleri okumaya çalıştı
bununlada yetinmedi ön kapağını arka kapağını süzdü durdu birden arka kapağın içinde elle yazılmış bir şiire denk geldi

Aşkım olduğun gün bana güneş oldun
aşk ile geldiğinde bana şifa oldun
seni her gördüğümde ben bir hoş oldum
acım ,tasam yok yanında; bütün duygularım sen oldun
elimde ellerin,gözlerimde gözlerin
yüreğinde yüreğimi biledim
ayrılık olsa da sonunda aşkım ben hep seni diledim”

şiiri çok beğenmişti
hemen görevli kıza gitti

_bakarmısınız bu kitabın arkasına şiir yazılmış
_aynı kitaptan başka da olması gerek onu alın

Ali iyice baktı ama kitaptan başka yoktu
Kitabı kiraladı evin yolunu tuttu.

Ogün kitabı bitirecekti, orasını burasını karıştırdı okudu durdu birde ne görsün içinde küçük bir not kağıdı vardı
ve notta şunlar yazıyordu

“Aşkım bugün ailemle yurtdışına gitmek zorundayım ve seni göremeyeceğim için çok üzüntülüyüm sana sadece bu kitabı ve arka kapaktaki şiiri ve bu notta adresimi bırakıyorum ilerde beni bul seni çok seviyorum”

Ali not kağıdını alır defterinin arasına koyar şiiride yazar defterine.
Diğer gün kitabı kütüphaneye teslim eder
Yüreğinde bir ses bu şiirin öyküsünü araştırmasını o adrese gitmesini söylesede
okulu vardı, devam etmesi gereken bir hayatı vardı.

Hayatına şiir hiç girmemiş gibi devam etti günler aylara ,aylar yıllara sürüp gitti
ve üniversite zamanı gelmişti Alinin
Yurtdışında bursla okuma imkanı kazanır bölüm olarakta “uluslar arası dillerin gelişimi ve edebi sanatlar”
okuyacaktır.
Okula başlarken içinde bin türlü heyacan kol gezmektedir.Çok mutluydu istediği bölümde ve yeni bir ülke yeni insanlar tanıyacak olmanın mutluluğuydu bu.
Kalacak yer ayarlanmıştı eşyalarını yerleştirdi arkadaşlarıyla ilk tanışma merasimini yaptı
ogece defterine yine birşeyler karalayıp uykuya daldı.

Günler geldi geçti
okula alıştı hatta okulda öğretim görevlisine aşık bile olmuştu.
edebi sanatlara giren profesörün yardımcısıydı
Adı Ceren di bi gözleri vardı simsiyah kocamandı.
Ali ilk gördüğünde o gün vurulmuştu ona
ilk ders için geç kalmıştı okula ve sınıfını arıyordu birden Cereni gördü karşısında
_adın Ali mi?
_evet de adımı nerden biliyorsunuz?
_bizde sizin derse gelmenizi bekliyorduk geç kalınca sizi aramaya çıktım

_siz Profesör müsünüz?
Ceren hafif bir gülümsemeyle
_ yok yardımcısıyım hadi geç kaldık zaten bir an önce sınıfa götüreyim seni

O gün Ceren onun için herşey olmuştu onunla konuşmak için fırsatlar yaratıyor
Dersi anlasa bile ona boş vakitlerinde sorular soruyordu ama maalesef çıkma teklifini
defalarca tekrarlasada red ediliyordu
üzgündü ama dersde de olsa onunla olmak güzel diyip teselli ediyordu kendini
yine Cereni düşündüğü bir gün defterine birşeyler daha karaladı durdu yatağına uzandı yazdıklarına bakarken Cerenide hayal ediyordu .Ve birden defterin arasından o not düşüverdi hemen aklına o sır aşkın kahramanları geldi acaba bu şiiri Cerene mail atsam hoşuna gidermi diye düşündü sonra vazgeçti
Şimdi durduk yerde laf yemeyim dedi
şiiri okudu notu okudu düşündü düşündü
yazayım dedi kızarsa kızsın umurumda değil bu güzel şiiri güzelimle paylaşmak istiyorum dedi içinden
şiiri mail attı.
sonrada o şiir kitabını acaba kim bıraktı kime bıraktı diye araştırmaya başladı. internette bu kitapla ilgili birçok şey buldu
Aslında kitabın sahibi savaş sırasında ölen bir askermiş .savaş bittikten yıllar sonra o anıların kimisini müzelere vermişler ve ölen askere ait bu kitabıda kütüphaneye bırakmış yetkililer.
Kitabın sahibi aslında o askerin sevgilisi ama onu kimse araştırmamış araştırmayada değer bulmamışlar.
Ali okudukça daha çok şey öğrenmek istiyordu

Okula gitmeye hazırlandı aklına acaba mailime gece Ceren yazmışmıdır diye bilgisayarını açtı ama gelen giden bir şey yok
hazırlıklarını bitirip okulun yolunu tuttu okulun bahçesinde öğrenciler arıoğlu gibi vızıl vızlı sesler içinde okulun içine girerken o da ardlarından girmek için tam kapıya yanaşırken bir ses

_Ali bakarmısın?
Ali sesin Cerene ait olduğunu duyar duymaz anladı;şimdi yandım dedi içinden
_buyrun ceren hanım
_gel bakayım bir şey konuşcam seninle.diyerek sakin bir yere çeker Ali’yi
_Ali şimdi bana gerçeği anlatacaksın o gönderdiğin şiiri nerden okudun yada buldun?
_ben onu birgün kütüphanede ,okuduğum bir şiir kitabının arka kapağına elle yazılmış olarak buldum ordan ezberledim defterime yazdım
_Beğendiğin için mi gönderdin bana?
_evet senin gibi bir güzele ancak böyle güzel bir şiir gönderilebilir.dedi
Ceren Ali’ye sevgi dolu gülüşlerle söze başladı
_O şiir büyükanneme ait adı Nerimandı.Onun yıllar önce sevdiği Nevzat adında birine yazdığı şiirdi.
_adresde vardı şiir kitabında ama adres şimdi yok bulamadım
_doğru artık o adres isimleri kullanılmıyor.istersen seni büyük annemin yaşadığı eve götüreyim mi?
_tabiki

Ceren ve Ali o gün sözleşip, ilk randevularını Neriman hanımın evini ziyaretle gerçekleştireceklerdi.

Bundan sonra ne mi oldu? Çok şeyler oldu Ceren Ali’ye, Neriman hanımın Nevzat beye bağlandığı gibi bağlandı. yıllar öncesinde açamayan bir aşk yıllar sonra herşeye rağmen bir şiir kitabı sayesinde açmıştı
Son olarakta düğün için yaptırdıkları davetiyeye o şiiri koydular ve bir ömür mutlu mesut oldular.

SON

yazan: arexb


3 Yorum
“Yalnız Aşkıma Şiirler”
Avatar
Nazenin

Tekrar okumak güzeldi … Diğer hikayeleride bekliyoruz artık :)


Avatar
moonse

çok güzel olmuş yüreğine sağlık devamını bekliyorum inşaallah en kısa zamanda ilham perisini serbest bırak hemen!!!


Avatar
arexb

:) teşekürler hepinize devamı inşallah gelir




Toplist25

 

Son günüm bu seninle
 

Akşam olmasın istiyorum;güneş batmasın

Yıldızlar seni benden almasın
 

Sensiz olacaksa bir günüm daha olmasın

 
 
 
 

Doğmasın güneş sensiz bir günümde

Olmasın senden başka sevdiğim
 

Acıları ,kederleri ver ben çekeyim

Yeter ki olmasın sensiz bu yüreğim

 
 
 
 

Ayrılık bak tak dedi canıma
 

artık gel ne olursun yanıma
 

Ne olursun gitme akşama
 

Belki çıkmam sabaha
 

Önceki Yazılar

 

Dert çekmek elimde olsaydı
 

dert çeker miydim?
 
 

sevmek elimde olsaydı
 

ben seni hiç sever miydim?
 

gülmek elimde olsaydı gülmez miydim

Ağlamak elimde olsaydı;
 

Bir gün bile ağlar mıydım?
 

sevmek elimde olsaydı
 

ben seni hiç sever miydim?
 

elimde değil ki
 
 

sevmişim ben seni bırakamam ki

elimde olsaydı ölmez miydim?
 

Sonraki Yazılar











Reklam
*****************************************
Facebook Sayfamız

porno-porno-porno-porno-porno-porno-porno-porno