İstanbul Ağlıyor

trende biletsiz sevdalar vardı
vagonlar kaçaklara göz yumarlardı
aksada yüreklere kar pınarları
sevdanın arkası var, ardı bahardı

istanbul ağlıyor
sen ağlıyorsun
hadi git git artık
ne duruyorsun

Tunay Bozyiğit

Saat Oniki

Şimdi kırık ezgiler yankılanır odamda, Ankara’da
Hatta malum olur kalbimin ölüm marşları
Bir sessizlik olur sonra sallanır başım
Yakar senide sallanışım o batasıca İstanbul’da
Adı diyorum adı batasıca İstanbulda

Murat İnce

Beni Affet

Dibini buldum hasretin kör kuyularda
süresini kestirdim ömrümün bütün beddualarla
Yaşarken ömür yetmezse Öldüğümde dularında
Adımı sayıkla sevdiğim beni affet beni affet …

Ercan Türkoğlu