İnandıramaz aynam yaşlandığıma beni. Değil mi ki doğduğunuz aynı gün gençlikle sen; Ama örtünce vaktin kırışıkları seni Medet umarım ömrüm bitsin diye ecelden. Varlığına o eşsiz güzelliği giysen de Gönlümün urbasından başka şey giyemezsin. Yüreğim sende çarpar, yüreğin çarpar bende: Demek ki bana göre yaşlısın diyemezsin. Onun için, sevgilim, kendine bakman gerek, Nasıl ki ben [...]
1. Kayalıkta çakılı yelkenli Sana bırakıyorum veda şarkımı. 2. Benim uzaklardaki ölümümün kanında tohumlanışı da kayalar devranının altında değişken köklerle. Yalnızlık! geçmişe özlem çiçeği canlı duvarların. Yalnızlık, yeryüzünde adanmış faniliğim. 3. Taşımak istemiştim heybemde Yüreğinin gelip geçici tadını, Ama kaldı havaya çizilmiş kesin eğrilerle, Yâdsıma oldu umudumun yiğitliğine. o zaman Giderim hatıradan [...]
Ne zaman bize derler: Yaşamakta bir artış var, Demek istemezler kadınların genişledi bedenleri. Demek istemezler boyu uzun ağaçların bulutlardan. Yolculuk edilebilir demek istemezler birazcık bir çiçekte. Sevişenler her gün sabahtan akşama dek sarmaş dolaş demek istemezler. Demek isterler ki düpedüz zorlaşmada gittikçe İNSANCA yaşamak. Eugène GUILLEVIC Çeviri: A.KADİR – Afşar TİMUÇİN